ABD Sahil Güvenliği tarafından 1944 yılında St. Matthew Adası'na bırakılan 24 dişi ve 5 erkek ren geyiği, zamanla adanın ekosisteminde beklenmedik bir değişime yol açtı. Savaş sonrası üssün kapatılmasıyla adada yalnız kalan hayvanlar, doğal yaşamlarına terk edildi.
Adanın yaklaşık 330 kilometrekarelik alanında geyikleri avlayabilecek büyük yırtıcıların bulunmaması ve temel besin kaynaklarından olan likenlerin yaygınlığı, ren geyiği popülasyonunun hızla artmasına neden oldu. Bilim insanlarının kayıtlarına göre, 1957'de 1.350 olan geyik sayısı, altı yıl sonra yaklaşık 6 bine ulaştı. Bu durum, büyük memeli popülasyonlarındaki en hızlı artışlardan biri olarak kayıtlara geçti.
Ancak bu hızlı büyüme sürdürülebilir olmadı. Aşırı nüfus artışı, adanın besin kaynaklarının tükenmesine yol açtı. Özellikle yavaş büyüyen likenlerin büyük bir kısmı yok oldu. 1963 ve 1964 yıllarındaki sert kış koşulları, durumu daha da kötüleştirdi. Açlık ve olumsuz hava şartları nedeniyle binlerce geyik hayatını kaybetti.
1960'lı yıllardaki büyük çöküşün ardından St. Matthew Adası'ndaki ren geyiği popülasyonu toparlanamadı. Erkek geyiklerin yok olmasıyla sürü zamanla tamamen ortadan kalktı. Günümüzde adada ren geyiği bulunmamaktadır. Bu olay, doğal yaşamın insan müdahalesi olmadan nasıl değişebileceğine dair önemli bir bilimsel vaka olarak incelenmeye devam etmektedir.
