ABD'nin Pasifik Okyanusu'ndaki Bikini Atolü'nde 1 Mart 1954 sabahı gerçekleştirdiği nükleer silah deneyi, beklenmedik sonuçlar doğurdu. Castle Bravo adı verilen termonükleer silahın ateşlenmesiyle, hesaplanan 5 megaton yerine 15 megatonluk bir patlama meydana geldi. Bu güç, Hiroşima'ya atılan bombanın yaklaşık 1000 katına denk geliyordu.
Deneyde kullanılan ve "Karides" lakabı takılan bombanın, küçük ve taşınabilir olması planlanıyordu. Ancak patlama anındaki enerji salınımı, bilim insanlarının öngörülerinin çok ötesine geçti. Patlamanın etkisiyle, üzerinde bulunduğu yapay ada ve mercan kayalıkları saniyeler içinde buharlaştı. Milyonlarca ton kum, su ve mercan parçası, radyoaktif bir ateş topuyla birleşerek atmosfere yayıldı.
Tarihçi Alex Wellerstein'ın belirttiğine göre, patlamanın ardından oluşan radyoaktif tozlar stratosfere dağılmak yerine, yerleşim yerlerine doğru çöktü. Ağır parçacıklar haline gelen bu tozlar, 110 mil ötedeki Rongelap Atolü'ne ulaştı. Adanın sakinleri, gökyüzünden yağan beyaz tozu fark etti ve çocukları bu tozla oyunlar oynadı.
Bu radyoaktif tozun içme sularına, yiyeceklere ve insanların saçlarına karışmasıyla birlikte, cilt yanıkları, saç dökülmeleri ve uzun vadede kanser vakaları görülmeye başlandı. Castle Bravo deneyi, yanlış hesaplamaların doğa ve insan yaşamı üzerindeki yıkıcı etkilerini gözler önüne seren, nükleer tarihin karanlık sayfalarından biri olarak kayıtlara geçti. Bikini Atolü'nde, patlamanın açtığı 1,5 kilometre genişliğindeki krater hala durmaktadır.
