Fransa'da bir yıl sonra yapılacak cumhurbaşkanlığı seçimleri öncesinde, siyasi kulisler hareketlenmeye başladı. Mevcut siyasi atmosferde, aşırı uçların hakimiyetindeki bir seçimin önüne geçebilecek potansiyel adaylar öne çıkıyor.
Anketlere göre, Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron'un eski başbakanı Edouard Philippe, 55 yaşında ve merkez sağ eğilimli bir siyasetçi olarak, ikinci turda Marine Le Pen veya Jordan Bardella gibi aşırı sağ adayları yenme potansiyeli taşıyan tek isim olarak görülüyor. Philippe'in, aşırı solcu Jean-Luc Mélenchon'u da ikinci tura bırakmayarak, iş dünyası ve Fransa'nın Avrupalı ortakları için bir kabus senaryosu olan aşırı sol ile aşırı sağ arasındaki doğrudan rekabeti engellemesi bekleniyor.
Horizons partisinin lideri Philippe'in destekçileri, onun önümüzdeki aylarda merkez sağın doğal adayı olarak ortaya çıkacağına ve zafer yolunda ilerleyeceğine inanıyor. Yıl sonuna doğru, aynı siyasi yelpazedeki diğer adayların Philippe'in liderliğini kabul ederek yarıştan çekilmesi öngörülüyor. Bu rakipler arasında, Cuma günü adaylığını açıklayan Renaissance partisinden eski başbakan Gabriel Attal ve muhafazakar Cumhuriyetçiler partisinden Bruno Retailleau bulunuyor.
Fransa'nın kendine özgü seçim sisteminde, Nisan ayındaki cumhurbaşkanlığı seçimlerinin ilk turunda çok sayıda adayın yarışmasının siyasi intihar anlamına geldiği biliniyor. Aynı seçmen kitlesi için yarışan birden fazla adayın oyları bölmesi ve sonuç olarak ikinci tura kalma barajının altında kalmaları riski bulunuyor. Bu durum, özellikle sağ ve solun geleneksel oluşumlarının popülist güçler tarafından gölgelendiği günümüz siyasetinde daha da belirgin hale geliyor.
Seçimlere bir yıl kala Edouard Philippe, kampanyasını dikkatli bir şekilde ilerletiyor. Ay başında Paris'in doğusundaki Reims'te düzenlenen bir toplantıda, üç kampanya direktörünü ve 'Fransa Libre' (Özgür Fransa) sloganını duyurdu. Ekonomik konularda açıkça sağa eğilim gösteren Philippe, emeklilik yaşının daha da yükseltilmesi ve dengeli bütçeleri güvence altına alacak bir yasa tasarısı gibi konuları savunuyor. Seçilmesi halinde bu konuların erken referandumlara konu olabileceği belirtiliyor.
Haziran ayında Philippe'in, Fransa genelindeki 1.000 oturma odasına canlı yayınla bağlanarak kitlesel bir 'apartman toplantısı' düzenlemesi planlanıyor. 5 Temmuz'da ise Paris'te aday olarak ilk mitingini gerçekleştirecek. Le Monde gazetesinin yer verdiği bir analizde, Philippe'in kendisi ile Ulusal Birlik (RN) arasında bir yüzleşmenin seçim çerçevesi olarak hızla kabul görmesini umduğu ve bu sayede aşırı sağın iktidara gelmesine karşı doğal bir engel oluşturmayı hedeflediği belirtiliyor.
Ancak, önümüzdeki Mayıs ayına kadar pek çok belirsizlik bulunuyor ve Philippe'in destekçilerinin arzu ettiği gibi bir süreç işlemeyebilir. Öncelikle, merkez sağdaki rakiplerinin onurlu bir şekilde kenara çekileceğinin garantisi yok. Çekilseler bile, Philippe ile olan bölünmeleri gerçek rakipleri tarafından istismar edilecek şekilde kampanyalarını mümkün olduğunca uzun süre sürdürebilirler.
Şu an için merkez soldan gelen tehditler küçük görünüyor. Sosyalistler ve müttefikleri, aday belirleme konusunda her zamanki gibi bölünmüş durumda. Dört veya beş ismin oy pusulasında yer alması muhtemel. Ancak, büyük bir yenilgi tehdidi altında ana akım solun tek bir aday etrafında toplanması da imkansız değil. Küçük Place Publique partisinden Avrupa Parlamentosu Üyesi Raphael Glucksmann gibi bir isim, ılımlı sol-merkez seçmenler için bir toplanma noktası olabilir ve onları Philippe'ten uzaklaştırabilir.
Ayrıca, Philippe'in Le Havre liman kenti belediye başkanı olarak görev yaptığı dönemle ilgili yeni duyurulan bir yolsuzluk soruşturması da bulunuyor. Ekibi, kayırmacılık iddialarının asılsız olduğunu ve her türlü şekilde mücadele edileceğini belirtiyor, ancak bu durumun kampanyasına yardımcı olmadığı düşünülüyor.
En önemlisi, Philippe'in beklentilerinin soğukkanlı bir analizinin, Fransa'daki siyasi ivmenin değişkenliğini kabul etmesi gerektiğidir.
