Araf Suresi, Kur'an-ı Kerim'in 7. suresidir ve toplam 206 ayetten oluşmaktadır. Sure, adını 46. ve 48. ayetlerinde geçen ve 'yüksek yerler' anlamına gelen 'el-A'raf' kelimesinden almıştır. Mekke döneminde indirildiğine inanılan surenin bazı ayetlerinin (163-170. ayetler) Medine'de indiği yönünde rivayetler de bulunmaktadır.
Araf Suresi, ilahi vahyin doğruluğu ve bu vahye duyulan ihtiyaç gibi temel konuları ele almaktadır. Surede ayrıca, ilahi emirleri dinlemeyenlerin akıbeti ve doğru yoldan sapanların durumları da anlatılmaktadır. İslam inancına göre Araf, cennet ile cehennem arasındaki bir bölge olarak tanımlanır ve bu kavram surenin 46-50. ayetlerinde detaylandırılır.
Sure, Bakara ve Şuara surelerinden sonra en fazla ayete sahip üçüncü sure olma özelliğini taşır. Araf Suresi'nin Arapça okunuşu, Türkçe anlamı, meali, tefsiri ve faziletleri konusunda bilgi edinmek isteyenler için çeşitli kaynaklar mevcuttur. Diyanet İşleri Başkanlığı tarafından hazırlanan meal ve tefsirler de bu konuda rehberlik etmektedir.
Arapça okunuşu, Kur'an'ın orijinal metnini takip etmek isteyenler için önemlidir. Sure, özellikle Allah'ın emirlerine uymanın ve yasaklarından kaçınmanın gerekliliğini vurgular. Peygamberlere gönderilen mesajların evrenselliği ve insanlığın bu mesajlara karşı sorumluluğu da surede işlenen diğer önemli temalardandır.
